www.devolkskrant.nl    19 april 2008

Vergelijking  dierenwelzijn en duurzaamheid gewone en biologische vleeskuikens

De kip die wij eten is feitelijk meestal nog maar een (vlees)kuiken. In Nederland worden jaarlijks 95 miljoen vleeskuikens gefokt.  Nog minder dan 1% daarvan is biologisch of scharrel. De rest heeft een kort maar afschuwelijk bestaan.

Plofkip
De gangbare vleeskuikens (plofkip) zijn van een vleesras dat razendsnel groeit: na twee weken wegen ze 2 kilo. Zwaarder mogen ze niet worden want dan kunnen ze niet meer op hun poten staan of krijgen een hartstilstand. Ze leven met 20 dieren op een vierkante meter en kunnen zich nauwlijks bewegen. Ze hebben uitsluitend kunstlicht. Stress veroorzaakt ziekten en gebreken. Er wordt veel antibiotica en (verboden) groeibevorderaars gebruikt. De legmoeders worden uitgehongerd omdat ze anders door de poten zakken.
De diervriendelijkheid bij het fokken van deze kippen wordt door de Volkskrant op een magere 1 geschat. De duurzaamheid bedraagt 6: de schaalvoordelen en het korte leven van de plofkip leveren hier een klein voordeel op ten opzichte van biologische kip.

Biologische- of scharrelkip
Biologische vleeskuikens (EKO) leven met 10 dieren op een vierkante meter en hebben een uitloop naar buiten met 2,5 tot 4 vierkante meter per kip. De kippen groeien normaal, zonder antibiotica of groeibevorderaars en worden na 81 dagen geslacht. Ze leven dus bijna 6 keer zo lang als een plofkip.
De diervriendelijkheid bij het fokken van deze kippen wordt door de Volkskrant op een 8 geschat. De duurzaamheid wordt op 5 geschat: doordat de kip langer leeft is er meer aardgas, elektriciteit en voer nodig.

De biologische kip is ongeveer twee keer zo duur als een plofkip, maar bevat minder water en smaakt beter.

P081904HRS25103