|
Voeding -
Kip en ei
|
|
Geschreven door Llink
|
|
www.llink.nl 28-03-08 Of je nu de voorkeur geeft aan een vers eitje of een mals stukje kippenvlees; het is goed om te weten waar het product op je bord vandaan komt. De meerderheid van de kippen in Nederland leeft namelijk nog altijd in kleine hokjes.
Vanaf 2012 mogen legkippen in Europa niet meer in legbatterijen worden gehouden. Dat jaar moeten alle eieren in de winkel afkomstig zijn van scharrelkippen. Minister Verburg van landbouw pleitte in januari 2008 ervoor de legbatterij nog eerder af te schaffen. De Tweede Kamer ging hier echter niet in mee. De kippen moeten het tot die tijd doen met een compromis; een 'verrijkte' kooi waarin de dieren iets meer ruimte hebben, maar nog altijd op gaas lopen.
Over vleeskippen bestaan veel misverstanden. Uit een Duits onderzoek bleek eind 2007 dat biologische kippen ongezonder zijn dan bio-industrie kippen omdat ze vatbaarder zijn voor ziektes. Volgens de principes van de biologische landbouw bouwen kippen juist meer weerstand op doordat ze vrij buiten kunnen lopen.
Daarnaast kregen kippen in het verleden antibiotica door hun voer om de groei te bevorderen. Sinds januari 2006 is dit echter door de Europese Unie verboden. Er wordt nu volop onderzoek gedaan naar biologische alternatieven zoals veevoer met oregano, pepers en knoflook. Een recent onderzoek van de Consumentenbond toonde aan dat eenderde van de kipfilet in de supermarkt stoffen bevat die daar niet in thuishoren. Waarschijnlijk gaat het om watervasthoudende stoffen. Vooral kip uit de bio-industrie scoort slecht, terwijl biologische kip uit de supermarkt redelijk tot goed scoort.
De productie van vlees zorgt voor een flinke uitstoot van de broeikasgassen methaan en lachgas. Wie vlees eten niet wil opgeven, kan uit het oogpunt van CO2 wel het best voor kip kiezen. 
Diervriendelijkheid De grootste kritiek op de pluimveehouderij betreft het welzijn van de dieren. De meeste vleeskippen hebben een kort en onprettig leven. In zes weken tijd worden zij vetgemest om vervolgens geslacht te worden. Sommige kippen eten zich letterlijk dood. Ze zitten met twintig soortgenoten om één vierkante meter. Om het vlees mooi wit te houden, worden de kippen niet altijd goed verdoofd. Hierdoor zijn niet alle dieren dood voordat zij worden geslacht. Jaarlijks worden 330 miljoen kuikens geslacht.
Scharrelkippen en biologische kippen hebben het gedurende hun leven stukken beter. De scharrelkip leeft acht tot twaalf weken en heeft strooisel en daglicht. Scharrelkippen hebben zo'n tien uur per dag toegang tot een begroeide uitloop. De biologische kip heeft het beste leven: deze kip krijgt biologisch voer, heeft vier vierkante meter om op rond te scharrelen en leeft tien tot twaalf weken.
De legkip leeft anderhalf jaar op een ruimte niet groter dan een A4-tje. Haantjes worden direct na de geboorte vergast of levend vermalen. Van de vrouwtjes wordt de snavel geknipt zodat ze elkaar niet kunnen verwonden. Een behandeling die is te vergelijken met het knippen van de tanden inclusief wortelkanaal. De scharrelkip heeft ongeveer twee A4’tjes tot haar beschikking. In de stal komt – net als in de legbatterij – geen daglicht. De biologische kip heeft de meeste ruimte en loopt op zes A4tjes rond, met ruime uitloop naar buiten. Vanaf 2012 mogen er in de Europese Unie geen kippen in legbatterijen meer worden gehouden. De Partij voor de Dieren pleit ervoor dat alle kippen een uitloop naar buiten krijgen.
Klimaatneutraal leven Vlees produceren kost veel energie en uit de kippenstal komen de broeikasgassen CO2, methaan en lachgas. Vergeleken met varkens- en rundvlees, stoot kippenvlees echter de minste broeikasgassen uit. Plantaardige eiwitten, eieren en peulvruchten zijn echter schonere alternatieven voor kippenvlees.
Eenderde van de uitstoot van broeikasgassen in de pluimveehouderij wordt veroorzaakt door het transport van het veevoer. Het energieverbruik van soja uit Brazilië ligt bijvoorbeeld 30 procent hoger dan wanneer de soja uit Italië komt.
Ook het transport van de kippen zelf zorgt voor uitstoot van broeikasgassen. Het transport gebeurt vooral vanuit economische motieven. Jonge dieren worden gehaald waar ze de gunstigste prijs/kwaliteitsverhouding hebben en slachtrijpe dieren gebracht waar ze het meeste opleveren.
Honger de wereld uit Om één kilo vlees te produceren moet een kip 3 à 4 kilo graan eten. Dat graan (maïs, soja) wordt veelal in ontwikkelingslanden geteelt. Nederland is de grootste importeur van soja. Landloze boeren produceren zo voor de export terwijl ze hun gezin onvoldoende kunnen voeden.
In een land als Brazilië wordt bovendien tropisch regenwoud gekapt om plaats te maken voor sojateelt. De laatste vijf maanden van 2007 is de kap van het Braziliaanse Amazonewoud fors gestegen, waarschijnlijk door de plots gestegen wereldprijs van soja.
tipsNeem een kip als huisdier Let op de ei-code bronnen- Trouw – Afschaffing legbatterij - Nu.nl – Biologische kippen ongezonder - Milieu Centraal – vleesproductie - Trouw – Vreemde stoffen in kippenvlees - Adviesbureau CLM – Milieueffecten kippenvlees - Voedingscentrum – Kippentabel - International Union for the Conservation of Nature over soja V082803INT26013
|