www.llink.nl    8 december 2008

De grote ontbossing van Suriname begon in het begin van de jaren negentig, toen het economisch instabiele land onder druk van het Internationaal Monetair Fonds zijn grenzen moest openstellen voor grote houtbedrijven. Deze multinationals kregen tegen zeer geringe bedragen concessies om bomen te kappen. Niet gehinderd door de nationale wetgeving konden de houtkapbedrijven ongelimiteerd hun gang gaan. Als het nodig was, voldeden steekpenningen om invloedrijke politici te paaien. En tot op de dag van vandaag lijkt dat nog altijd niet veel anders.

Maanlandschappen
Op veel plekken in de jungle zijn kale afgegraven kraters, maanlandschappen en gifbassins te vinden. Deze milieuvervuiling is onder meer het visitekaartje van het Canadese bedrijf I am Gold. Zij gebruiken grote hoeveelheden cyanide om goud te winnen.

Dit heeft in buurland Guyana een grote milieuramp veroorzaakt. Hier barstte de dam van een cyanidebassin met dodelijke gevolgen voor de omringende natuur.

Voedselbronnen verdwijnen
De bosnegers die zich in de 17e en 18e eeuw aan de slavernij ontworstelden, trokken zich in het oerwoud terug om in vrijheid en harmonie met de natuur te leven. Maar nu verkeren zij weer in groot gevaar doordat de bossen, hun medicijnkast, voedselbron en veilige haven, nu op het verlanglijstje staan van de goud- en houtmultinationals. Ze leggen diep in de jungle wegen aan, zelfs door natuurreservaten en slokken oerwouddorpjes op. Ook het grote Brokopondomeer is ernstig vervuild met kwik dat afkomstig is van de goudzoekers. Bijna niemand durft nog op de markt in Paramaribo vissen uit het meer te kopen. Kinderen in Surinaamse jungledorpen hebben soms 33 keer meer kwik in hun lichaam, dan de internationaal aanvaarde veiligheidsnorm toestaat.

Meer info:
- Dossier Suriname (OneWorld)

Over dit onderwerp is een documentaire gemaakt door Warzone van LLiNK

P080812INT26002