www.oxfamnovib.nl    2008

Europa en Amerika subsidiëren hun suikerboeren. De overschotten worden gedumpt op de wereldmarkt. Dat ondermijnt het bestaan van miljoenen arme boeren in ontwikkelingslanden. De Wereldhandelsorganisatie heeft de subsidies veroordeeld. Maar gestopt zijn ze nog niet . . .

De Europese Unie gaat haar suikerbeleid aanpassen. Maar de voornemens beloven nog weinig goeds. En al helemaal niet voor een aantal minst ontwikkelde landen, die nu suiker tegen een goede prijs mogen exporteren naar Europa.

Suiker kost in de Europese Unie ongeveer drie keer zo veel als op de wereldmarkt. Dat komt door drie zaken: de EU geeft telers van suikerbieten gegarandeerde (hoge) prijzen, subsidieert de uitvoer van suiker waardoor op de wereldmarkt de suikerprijs daalt, en legt hoge heffingen op invoer van suiker uit andere landen. Wel is een aantal armste landen vrijgesteld van de invoerheffing tot een bepaalde hoeveelheid suiker (quotum). Dit is bij wijze van ontwikkelingshulp voor vroegere kolonies.

De ‘suikersubsidies’ kosten de Europese belastingbetalers ruim 800 miljoen euro per jaar, bleek in 2004 uit een onderzoek van Oxfam International. En de bulk van dat geld komt niet eens terecht bij de kleinere boeren en gezinsbedrijven in Europa, maar bij de agro-industrie. Zo incasseerden de suikerfabrieken van het Franse Beghin Say 236 miljoen euro uitvoersubsidies in 2003.

Deze oneerlijke concurrentie vergroot de armoede in ontwikkelingslanden. Bijvoorbeeld in Mozambique. Dat had in dat jaar 38 miljoen euro kunnen verdienen aan suikerexporten. De dumping van jaarlijks rond vijf miljoen ton Europese suiker ontneemt Brazilië en Thailand elk jaar rond een half miljard respectievelijk ruim 150 miljoen dollar aan inkomsten uit suiker.

De Europese plannen zetten bovendien de bestaande voorrechten voor minst ontwikkelde landen op de tocht. De quota die zij tegen een redelijke prijs mogen exporteren naar Europa, worden afgebroken. En er komt tot 2009 geen vrije toegang tot de Europese markt voor terug. Oxfam International voorziet door de plannen een instabiele suikermarkt. Dat is slecht voor de werkgelegenheid en de rechten van arbeiders die in ontwikkelingslanden werken in de suikersector. 

De Oxfams vinden dat de Europese suikerproductie omlaag moet, dat de dumping wordt gestopt, en dat de minst ontwikkelde landen meer suiker mogen exporteren naar Europa.

V082210INT25002