www.aanpakkendiehandel.nl   juli 2007

Wij steken geen energie in arme Zuid-Amerikanen
Onder invloed van de Wereldbank en het IMF (Internationaal Monetair Fonds) werden in de jaren '90 in Latijns -Amerika basisbehoeften als elektriciteit geprivatiseerd. Westerse multinationals~waren er als de kippen bij om deze voormalige overheidsvoorzieningen over te nemen. Met alle gevolgen van dien. Bedrijven willen winst maken. Ze verwaarlozen het onderhoud van de energie- netten, omdat dit niet direct rendement oplevert. Afgelegen gebieden worden als verliespost gezien: aan de bewoners van deze gebieden wordt bij voorkeur geen energie meer verspild. Toch wil de Europese Unie in handelsverdragen met ontwikkelingslanden vastleggen dat publieke diensten geliberaliseerd moeten worden.

Terug in ontwikkeling
Elektriciteit is de levensader van de economie. Zonder elektriciteit geen communicatie. Zonder elektriciteit verliest een ieder aansluiting met de rest van de wereld en stagneert elke vorm van ontwikkeling en vooruitgang. Toch hebben ruim twee miljard mensen, en dat is eenderde van de wereldbevolking, geen toegang tot elektriciteit. En de kans is groot dat dit aantal alleen maar toeneemt. Sinds de privatisering is het aantal mensen in Latijns-Amerika dat de energierekening niet (meer) kan betalen schrikbarend gegroeid.

Vreemde gang van zaken
Inmiddels begint het langzaam tot de IMF en Wereldbank door te dringen dat de privatisering de economie in veel Latijns-Amerikaanse landen geen goed heeft gedaan. Zij hebben hun beleid versoepeld, zodat er ook weer publieke investeringen mogelijk zijn. Op hetzelfde moment is de Europese Unie juist met Latijns Amerika aan het onderhandelen over verdergaande liberalisering. In de vrijhandelsbesprekingen met  Centraal-Amerika en de Andes eist de EU voor zijn grote bedrijven markttoegang op het gebied van energie. De EU doet dat ook namens Nederland. Dat moet stoppen. Aanpakken die handel. Zet je handtekening

V080408INT25005