www.volkskrant.nl    1 november 2008

Er speelt zich een stille, duurzaamheidsrevolutie af in ‘visland’. Zo weren supermarkten schaarse en ook niet-duurzaam gevangen vis grootscheeps uit de schappen. Zij laten zich daarbij leiden door de Viswijzer van Stichting De Noordzee en het Wereld Natuur Fonds. De Viswijzer, die de meest gegeten soorten vis in Nederland onderscheidt in groen (‘prima keuze’), oranje (‘tweede keuze’) en rood (‘liever niet’) werd in 2006 in grote aantallen in Nederland verspreid (2,7 miljoen exemplaren, 18 duizend downloads), begeleid door de WNF-campagne Leven in Zee. Vanaf eind 2007 tot dit voorjaar werd de tweede editie van de Viswijzer (oplage 3 miljoen, 40 duizend downloads) verspreid. En ook Greenpeace voerde actie, onder het motto Schoon Schap. 

Het Centraal Bureau Levensmiddelen (CBL) streeft er inmiddels naar dat in 2011 alle wild gevangen vis die in supermarkten wordt verkocht MSC-gecertificeerd is. Dat wil zeggen: dat die vis voldoet aan de hoge duurzaamheidsstandaarden van het Marine Stewardship Council (MSC), het wereldwijd gebruikte en door de VN erkende keurmerk. 

Het MSC-verhaal begon tien jaar geleden met kabeljauw. Unilever speelde een cruciale rol. Het voedings- en levensmiddelenconcern haalde destijds veel kabeljauw uit de Grand Banks bij de Verenigde Staten. Toen de kabeljauw daar uitstierf zocht Unilever contact met het Wereld Natuur Fonds. Ze wilden voorkomen dat in nieuwe visserijgebieden hetzelfde zou gebeuren. Samen hebben ze toen een keurmerk bedacht, gebaseerd op het FSC-keurmerk voor hout. Na de oprichting van MSC trokken Unilever en het WNF zich terug, om de onafhankelijkheid van MSC te waarborgen. In 1999 werd de eerste vis gecertificeerd. Het eerste gecertificeerde visproduct in Nederland was, jawel, de visstick van Iglo. 

Er zijn inmiddels wereldwijd 35 ‘visserijen’ met het MSC-certificaat (zie ook www.msc.org) en meer dan 2.000 visproducten (in Nederland 225), aldus Nathalie Steins (MSC). Voor de liefhebber: ook de Noordzeeharing is gecertificeerd en de makreel volgt begin 2009. Volgens Steins vindt wereldwijd 10 procent van de visvangst volgens de MSC-criteria plaats, waarbij kortweg geldt dat een bestand groot genoeg moet zijn, dat het ecosysteem niet lijdt onder de vangst en dat het visbestand goed wordt beheerd. 

Steins heeft een voorbeeld van hoe het idealiter werkt bij MSC-vissers. Afgelopen jaar pleitten vissers op koolvis uit Alaska zelf voor een verdere verlaging van de visquota; ze hadden gemerkt dat het minder ging met het bestand. Steins: ‘Het gevolg is: minder aanbod en een hogere prijs. En dat stimuleert andere vissers ook weer om op duurzaam vissen over te stappen.’

 

 

P080111HRS25001